อีเมลจากฟอร์มควรใช้ตัวตนผู้ส่งที่ระบบได้รับอนุญาตตามการตั้งค่าที่รองรับ อย่าเอาที่อยู่ภายนอกของลูกค้ามาเป็น From โดยอัตโนมัติ ที่อยู่ลูกค้าอาจใช้เป็น Reply-To ได้ตามวิธีของปลั๊กอิน แต่การแสดงว่าฟอร์มสำเร็จยังไม่ยืนยันการสร้างหรือการนำส่งอีเมล
แบ่งเป็นสามขั้น
ตรวจว่าฟอร์มบันทึกคำขอ สร้างข้อความ และส่งต่อให้บริการเมลหรือไม่ wp_mail สำเร็จไม่ได้ยืนยันผู้รับสุดท้าย หากปลั๊กอินไม่บันทึกคำขอ การไม่มีรายการก็ไม่พิสูจน์ว่าผู้ใช้ไม่เคยส่ง ต้องรู้การตั้งค่าระบบก่อนและหาหลักฐานจากจุดที่มีจริง
- ใช้คำขอสมมติที่แยกหัวเรื่องชัด ตรวจที่อยู่รับของฟอร์มโดยเฉพาะหลังเปลี่ยนพนักงานหรือย้ายเว็บ
- เทียบ From และ Reply-To กับเอกสารปลั๊กอิน อย่าพยายามเพิ่มโดเมนลูกค้าลง SPF ของร้านเพื่อสร้างสิทธิ์ที่ไม่มี
- ดู log ทางส่งของฉบับนั้น ถ้าถึงให้ตรวจส่วนหัว ถ้าไม่ถึงให้เก็บเวลาและรหัสส่งต่อให้ผู้ดูแล ไม่ขอรหัสผ่านลูกค้า
ตัวอย่างสมมติของผู้ส่งภายนอก
ผู้เยี่ยมชมใส่อีเมลบริการสาธารณะและฟอร์มนำไปแสดงเป็น From ทั้งที่โฮสติ้งร้านเป็นคนส่ง ผู้ดูแลต้องเลือกวิธี From ที่ยืนยันและที่อยู่ตอบกลับตามคู่มือ ไม่แก้ DNS ของโดเมนที่ร้านไม่ได้ควบคุม ตัวอย่างไม่กล่าวว่าปลั๊กอินทุกตัวมีค่าเริ่มต้นแบบเดียวกัน
การทดสอบปุ่มส่งของปลั๊กอิน SMTP อาจไม่ตรวจเงื่อนไขเลือกผู้รับของฟอร์ม ถ้าฟอร์มมีเมนูแผนก ต้องลองสาขาที่มีปัญหาโดยใช้ข้อมูลสมมติด้วย อย่าให้ผลของแผนกหนึ่งแทนทุกแผนก ความผิดในการกำหนดผู้รับกับการกรอง Spam ต้องมีรายการหลักฐานแยกกัน
ตรวจทั้งไปและตอบกลับ
หลังแก้ ลองข้อความชนิดเดิมและตอบจากพนักงานกลับไปยังบัญชีทดสอบ เพื่อแน่ใจว่า Reply-To ถูก ไม่ส่งข้อมูลฟอร์มลูกค้าทั้งชุดเข้าเครื่องมือภายนอก หากยังไม่รู้ว่าข้อความถูกสร้างหรือไม่ ให้ตรวจแอปต่อก่อนปรับชื่อเสียง ผลของฟอร์มหนึ่งภาษาไม่รับรองฟอร์มทุกภาษาและทุกหน้า
แหล่งข้อมูลและการตรวจสอบ
WordPress: wp_mail และการส่งต่อ
ทดสอบอีเมลของคุณ กับกล่องทดสอบที่มีให้ ผลเป็นเพียงตัวอย่างที่สังเกต ไม่รับประกันกล่องของลูกค้าทั้งหมด อ่านขอบเขตใน วิธีทดสอบ และตรวจรายชื่อบริการที่รองรับในหน้าทดสอบปัจจุบัน